Deze week een serie reportages over kinderen die geboren zijn uit een slippertje. In hun familie troffen ze een wereld van beklemmend zwijgen, maar ze gingen desondanks op zoek naar de waarheid. In deel 1 Albert van Aldijk, in 1942 geboren als zoon van een Duitse soldaat en een Nederlandse moeder. Hij heeft zelf zijn naam gekozen. De namen die hij in de loop van zijn leven had gekregen, wilde hij niet meer dragen. Van Aldijk wilde opnieuw beginnen, met een zelfgekozen identiteit.
Reacties
United Adoptees International
Het verhaal van Van Aldijk is bijzonder moedig, aanraakbaar en herkenbaar voor vele mensen. Naar schatting zijn er ettelijke honderden (als het niet de duizenden beslaat) 'lotgenoten' als die de heer Van Aldijk. Het helder krijgen van deze geschiedenis en ook de link met adoptie en verlies van identiteit en de lange termijn gevolgen krijgt hiermee wedeom een impuls voor nader onderzoek om begrip te krijgen wat het betekent om je ouders te verliezen. Is het niet de eerste breuk dan wel in dit geval de meerdere keren om een pging te wagen achter te komen wie je bent. Deze breuk en het niet in staat zijn om deze opnieuw te verbinden laat jarenlang, zo niet transgenerationeel, littekens na. Het wordt hoog tijd, dat hiervoor aandacht kom en om de maatschappelijke verantwoordelikheid - door de betrokkenheid van instanties in de geheimhouding en uitlsuiing om informatie - opnieuw aan de kaak te stellen.