Levensloop

Nu lijkt het of de lucht steeds ijler wordt,

de lijn steeds dunner waar je langs moet lopen,

zo langzaam komt de tijd voorbijgekropen

dat alles krimpt. Een mensenjaar is kort.

 

Kom bij me zitten, kom met je verhalen:

van wie je eenmaal hield, van wie je was

of nooit hebt kunnen zijn. Toe, hef het glas

en drink met mij. Ik zwijg in alle talen.

 

Voor mij heb jij een kostbaar boek geschreven,

je slaat ze om, de bladen van je leven

en legt ze in mijn hand. Nee, geen vaarwel,

 

alleen wat weemoed naar voorbije jaren.

Elk woord, mijn oude vriend, zal ik bewaren

totdat ik later mijn verhaal vertel.

Rikkert Zuiderveld