Vandaag werd bekend dat Philips wereldwijd 4500 mensen ontslaat. We hadden het er al over vanochtend. Economisch zwaar weer zorgt voor verlies van arbeidsplaatsen. Ontslag, of de dreiging daarmee, is voor veel mensen het ergste wat hen kan overkomen. Eén ding geldt voor bijna iedereen: werk blijkt toch meer dan alleen een betaalde baan. Vandaag deel 1 van de serie: Ik werk dus ik besta. Gemaakt door Egbert Hermsen.
Reacties
S. Remery
Een op persoonlijke waarden gebaseerde positieve bijdrage leveren aan een samenleving waarin een ieder z'n hart en overtuiging kan volgen lijkt mij de beste motivatie om "arbeidzaam" te zijn. Dat is helaas voor velen in toenemende mate moeilijk te realiseren in het huidige tijdsbeeld. Alles draait enkel om geld en winst. Onze economie, waarvan we afhankelijk zijn voor onze werkgelegenheid, heeft over het algemeen z'n moraal en solidariteit verloren. Individuele mensen voelen medemenselijkheid, maar helaas schieten de organisaties en bedrijven die zorgen voor onze werkgelegenheid daarin niet zelden tekort. De concurrentie wordt door de globalisatie steeds moordender. Toch blijven we massaal meedoen aan de "rat race" die ons steeds verder laat afdwalen van onze menselijke waarden, of we dat nu willen of niet. Ik begrijp het wel; we zijn geketend aan onze verantwoordelijkheden: gezin, hypotheek, materialistische wensen en al die andere dingen waar een prijskaartje aan hangt. Ik geloof steeds minder dat wij ons werk met volle overgave KUNNEN zijn, want ons werk wordt met de dag betekenislozer. Sterker nog: ons werk is er steeds meer op gericht anderen buiten spel te zetten, zoals ook wij bijvoorbeeld door de uitbuiting in de zogenaamde lagelonenlanden steeds meer buitenspel worden gezet. Wij, "gewone mensen", werken in toenemende mate voor de welstand en belangen van een "elite" die niet om ons geeft, maar ons hun vuile werk laat opknappen. En wij blijven dat zonder morren doen, want... als wij het niet meer willen doen, dan doet een ander het. Ik weet dat ik voor veel mensen klink als een halve gare, maar besef je ook dat je van jongs af aan bijna uitsluitend een eenzijdig verhaal gehoord hebt over hoe geweldig onze westerse samenleving is en hoe goed we het eigenlijk wel niet hebben, hetzij van je ouders, op school, in de media of elders. Ik zou je willen uitdagen om ook eens kritisch na te gaan of je dat simpelweg moet blijven aannemen, of dat er toch ook redenen zijn om je aannames te heroverwegen.
m.lots
KOm op Mannen en Vrouwen. BESTA eerst en werken mag ook anders is je leven nog niet ten einde !!!! Er zijn nog genoeg dingen eraan te doen, wees creatief in recessie tijd. Een bezorgde vrouw