In het 4e kw. 1981 ben ik ziek geworden. Doodmoe en net zwanger. Ook na de bevalling bleef ik doodmoe. Na driemaal volgens huisartsenstatus geklaagd te hebben werd ik depressief verklaard. Er volgde een lange periode van PAAZ-opnames, lthiumgebruik vanaf eind1993. In 1997 steeg plotseling mijn TSH: iatrogene hypothyreoïdie. In 1998, ná instelling op thyrax, gestopt met lithium en thyrax. Daarna steeg opnieuw mijn TSH, ik werd erg ziek en werd opnieuw ingesteld op thyrax. Diagnose? Dr. van Lieshout: endemische primaire hypothyreoïdie, reeds lang bestaand en niet veroorzaakt door lithiumgebruik. Ik reageerde zeer heftig op de thyrax, pols in rust 100, afgevallen tot 45 kg, erg druk. Ik kreeg een verwijzing naar dr. Zwertbroek, internist-endocrinoloog in het Westfriesgasthuis. Dr. Zwertbroek noemde geen diagnose, onderzocht mij niet, keek alleen naar de bloeduitslagen, maakte geen anamnese, en als ik over mijn klachten vroeg antwoordde hij: "Alles zal goed komen!" In 2000 werd mijn instelling goedgekeurd en met mijn klachten terugverwezen naar de psychiatrie. In 2007 had ik nog steeds veel klachten en ging terug naar dr. Zwertbroek. Tot mijn grote verbazing bleek ik gediagnosticeerd te staan als iatrogene hypo-patiënte. Ik vroeg eind 2011 mijn status van dr. Zwertbroek op. Op de plaats in de status waar de diagnose had moeten staan is een briefje opgeplakt. Het origineel is inmiddels vernietigd, er is alleen een digitale kopie. In 1998 was ik al doof en mijn baarmoeder verwijderd wegens te hevig bloedverlies. Doordat de instelling en controle op mijn schildklier niet klopte, ben ik nog slechter geworden. Het hevige trillen is hoofdoorzaak van mijn mobiliteitsprobleem, ik woon nu in een aangepaste woning. Mijns inziens heeft de huisarts in 1981 mijn klachten zonder enig fysiek onderzoek aan psychische oorzaken geweten. Er is stomweg nooit bloed geprikt. De psychiatrie keek vanaf 2000 mijn bloeduitslagen na. Ingestelde hypo-patiënten horen een TSH te hebben van rond de 1. Altijd werden mijn bloeduitslagen goedgekeurd. Toen ik mijn eigen bloeduitslagen opeiste, bleek mijn TSH vooral te zwalken, iets wat niet mag. Ik sta overal bekend met een psychische stoornis en dr. Zwertbroek ontkent zijn fout. Hij had op grond van mijn lijdensweg vanaf 1981 en op grond van heftige reactie op jodiumgebruik een nader onderzoek moeten starten. Ik had vroeger een goedbetaalde baan. Vanaf 1981 niets meer kunnen verdienen en nu gehandicapt.Graag uw visie op het bovenstaande.

Geruime tijd heb ik slaap apneu volgens de doktoren, veel ziekenhuizen in en uit gelopen en besloten in Amsterdam dat ik geopereerd moest worden. In april 2009 ben ik geopereerd in St. Lucas Andreas ziekenhuis in Amsterdam, lag op de ic., toen kreeg ik een antibiotica spuit waar ik niet tegen kon, en raakte weg, met man en macht hebben ze mij bij gekregen. Tijdens deze spuit maakte ik kenbaar dat ik daar niet tegen kon, en gaf de spuit toch. Van de buurman die naast mij lag, hoorde ik dat de patiënte map was geruild, en op mijn map stond het zelfs bovenop dat ik daar niet tegen kon. Later wilde ik hierover praten, wat moeilijk ging, maar stopte het in de doofpot.

Hopelijk is dit ook alleen bereikbaar voor de leden van DE consumentenbond. En dat is beslist geen doorsnee van de Nederlandse bevolking.

OOk mijn vriendin in het Sofiarevalidatie centrum in Den Haag, Mevrouw Kruyt had een mislukte hartoperatie in 't Delftse ziekenhuis opgelopen

Het was een interessante discussie over een onderwerp dat inderdaad veel aandacht verdient Ik vond het jammer dat de Consumentenbond zo'n slordig kwekkende vertegenwoordigster had gestuurd. Iemand die spreekt over juridische zaken zou (net als Mieke van der Wey) de correcte betekenis van de term "bewijslast" (plicht of opdracht iets te bewijzen en niet "aangevoerd bewijsmateriaal") behoren te kennen. Verder sprak zij iirritant vaak over "signalen", waar woorden als "berichten" of uitspraken" veel meer voor de hand zouden hebben gelegen. Het zou goed zijn als de Consumentenbond deze medewerkster niet meer als zegsvrouwe naar voren zouden schuiven totdat zij haar woordkeus in een stoomcursus "gangbaar Nederlands" heeft opgelapt.