In Brands met Boeken een gesprek met schrijver en journalist Joris Luyendijk naar aanleiding van zijn nieuwe boek Je hebt het niet van mij, maar..., een verslag van de beklemmende wereld van de Haagse politiek.
Toen Nieuwspoort, de sociëteit voor politici, journalisten en lobbyisten aan Joris Luyendijk vroeg een maand achter de Haagse schermen rond te kijken, hapte hij meteen toe. Wat een kans om aan alle betrokkenen de vragen te stellen die hem als NRC-correspondent duurzaamheid al ruim een jaar bezighouden. Wie hebben in Den Haag nu eigenlijk de macht? Hoe oefenen ze die uit? En vooral: om wat voor soort mensen gaat het, op die vierkante kilometer rond het Binnenhof?
De politici, journalisten, voorlichters en lobbyisten die samen ons beeld van de landelijke politiek bepalen, opereren in een zeer aparte biotoop. Ze kunnen vaak minder zeggen dan ze weten, en moeten soms toneel spelen, voor en achter de schermen. Dertig dagen lang noteerde hij wat hij waarnam en welke issues de Kamer, de ministeries, het bedrijfsleven, de lobbyisten en de media geestdriftig bezighouden. Je hebt het niet van mij, maar... is zijn verslag.
Reacties
Ricardo
Een goed verhaal dat mooi laat zien hoe 'het' in Den Haag sinds jaar en dag werkt. Ook qua werkelijke macht. Die ligt inderdaad vooral bij ambtenaren, lobbyisten en Brussel, beperkter (want na hooguit 4 jaar weer weg) bij ministers en daarna pas bij Kamerleden. Bij begrotingsbehandelingen ruimen ministeries rustig 'een verdieping leeg' om diverse juristen en ambtenaren Kamervragen te laten beantwoorden terwijl zo'n lid slechts 1 (parttime) medewerker heeft, bij grotere fracties een beetje extra inhoudelijke ondersteuning en hopelijk een goed netwerk. Voeg dit bij strenge selectie op trouw aan de partij en volgzaamheid aan fractiedwang en het zijn juist de volksvertegenwoordigers die relatief weinig invloed hebben. Met inderdaad SP en PVV als de deels zelfgekozen grootste buitenstaanders. tegenwoordig zijn lobbyisten zeer professioneel en Kamerleden behoorlijk van ook hun informatie afhankelijk. Dit onvermijdelijke mechanisme lijkt mij ook deels een verklaring voor de aanhoudend grote afstand tussen burger en politiek. Een goed idee van Luyendijk om de pers eens uit te laten zoeken in welke banen ex-Kamerleden terecht komen. Opdat de banden met belangengroepen duidelijker worden. Heel wat interessanter dan zo'n antecedenten onderzoek. Ik denk ook dat je tenminste zult zien dat vooral de SP en PVV ook hier buiten de 'eliteboot' vallen..
marianka schep
PS mijn vorige mail n.a.v. het gesprek met Brandt- boeken.
marianka w.b.Schep
Ik ben een niet intellectuele , niet lineair denke oude dame van bijna 70. Ik heb zo nu en dan je stukken over de electrische auto gevolgd en nu dus de reacties in NRC en radio op : je hebt het niet van mij. Elke keer als ik iets lees van jou Joris, denk ik: zie je wel, dÃt kan ik volgen, ik bén niet gek. De politiek snap ik geen bal van en laat het zitten. Door jouw manier van hiernaar te kijken snap ik het opeens wél !! Denk: JA zo werkt het. Heel begrijpelijk. Het spreekt mij aan. Wat het kiezen, waarvoor, genuanceerder maakt voor mij, en mij meer verantwoordelijkheid geeft, omdat ik meer kennis heb. !! Héél veel dank hiervoor. Vroeger, lang geleden deed ik aan co-counseling. Dat was luisteren naar wat iemand te vertellen had en proberen dat te begrijpen zonder inmengen van eigen ideeen. Jij doet min of meer hetzelfde. God, wat ben ik blij dat ik de NRC lees en dat zij jou ruimte geven. Heel heel heel erg veel dank. De opluchting is ook dat ik weet dat ik niet gek ben. Ik begrijp ook die journalisten die niet anders weten te denken als gangbaar. bv afgelopen maandag, hoe iemand jouw boek recenseert. Vanuit hun manier van denken, leven, redeneren, absoluut begrijpelijk. Niet van uit de mijne. JORIS GA AUB DOOR! Als is het alleen maar om een anders denkende vrouw het gevoel te geven dat ze niet gek is. SUCCES!! en ik hoef geen reactie, zonde van de tijd., Marianka Schep.