Artsen en psychiatrisch letten meer op de eigen inkomsten dan op de gezondheid van hun toevertrouwde clienten. Als de bevolking zou weten hoe hun gezondheid daardoor benadeeld wordt zouden ze vrijwel nooit meer naar hun huisarts of andere behandelaar waaronder psychiaters gaan. De huisarts en psychiater doen maar wat en experimenteren graag vooral als het meer inkomsten oplevert. Als zij evindence-based zouden werken, zouden zij veel minder verdienen. Als het verschil 26 miljoen euro aan besparing op medicijnen kan opleveren weet u dat hiervan een belangrijk deel naar artsen en psychiaters gaat. Alle clienten dienen kritisch te zijn t.o.v. (onnodige) behandelingen en medicijnen. Jan Spijker - een medewerker m.b.t. de richtlijnen voor antidepressiva - zegt dat in januari 2009 er nieuwe richtlijnen komen waarin de verhoogde medcatie wordt afgeraden maar niet verboden terwijl het medisch effect juist aantoonbaar niet aanwezig is. Hypocrisie ten top. Geen medisch resultaat en niet verboden om voor te schrijven. Kijk ook op de eerder genoemde site mbt Italin en dergelijke. Gelukkig is er nog een apotheker zoals Fernand Haesbroouck die ethische verantwoordelijkheid serieus neemt.

Mijn reactie is te lang voor een paar woorden, vandaar dat ik liever naa mijn blog verwijs, waar ik ook al daarop regaeerde. blog.seniorennet.be/rilatine/archief.php?ID=150987