Mag je een ernstig zieke baby zonder perspectief uit zijn of haar lijden verlossen? Het is en blijft een gevoelige vraag. Moeder Annemarie Haverkamp werd met deze vraag geconfronteerd en schreef hier een boek over.
In ‘Dolgelukkig zijn wij’ beschrijft ze de periode na de geboorte van haar zoontje Job. Hij is zwaar gehandicapt. Een realistisch en eerlijk verhaal over de maakbare wereld waarin je niet altijd zelf de regie hebt. Een gesprek over haar boek en de moeilijke vraagstukken waar zij en haar man voor kwamen te staan.
Reacties
janmols
Geachte Annemarie Haverkamp. Mag ik mij even voorstellen ik ben janmols en ik leef meer dan drieën dertig jaar met een ziekte ik wil uw zeggen dat ik schizofrenie heb en dat ik ook op een speciaal onderwijs heb gevolgd . ik woon zelf standig en ik kan goed met mijn ziekte beeld om gaan ik vond je gesprek heel interessant via de radio en dat je in het begin twijffels had kan ik mijn goed voorstellen en dat je kind verder goed met je handicap goed mee om gaat en dat ze heel vrolijk is ik wil uw zeggen dat ik het soms ook niet altijd even gemakklijk is geweest ja ik ben vrijgezel en woon nu alleen ben ik ondertussen wel gewend geraakt en ik heb zelf geen kinderen want mijn moeder die had deze ziekte ook ik wil uw zeggen dat ik heel gelukkig ben en nog steeds mij gelukkig voel en ik geniet elke dag van mijn leven ik werk nog drie dagen per week en dan misschien in de vut ik ben binnen kort 61 jaar dit verhaal welden ik even kwijt en dat mensen die ook niet zo goed kunnen leren toch een plaatsje kan vinden en goed kunnen leven met de eigen gebrekken ga jullie goed en ik wens je nog gelukkig jaren met je kind groetjes van jan mols