Allen die willen reageren op het project of iets willen schrijven op het Open Archief, de verhalenwebsite met verhalen van 'kinderen van foute ouders', kunnen dat doen op www.hetopenarchief.nl/reacties.

Na de schoolvakantie van 1943 werd ik door mijn duitse moeder naar een kostschool in Heythuysen gebracht. Zij was daar geweldig trots op, want die kinderen zouden de dragers van het derde rijk worden. Ik was 9 jaar, werd daar zonder ouders 10 jaar en in het voorjaar van 1944 van school getrapt, omdat mijn moeder me bezocht buiten de toegestane dagen. Via het vriendje (Standortobmann) kwam ik in Achern (Dl) terecht waar ik het heel moeilijk had. Als "volksdeutsche" telde je niet mee. Ik had geen contact meer met mijn moeder en met mijn vader al helemaal niet. In de zomervakantie verbleef ik bij mijn tante. Zij naaide allemaal nieuwe kleren voor me van oud goed. Na de vakantie ging ik dan weer, niet, zoals afgesproken met de kinderen van een andere familie, wiens ouders het te gevaarlijk vonden worden(!) maar alleen. Bij de grenscontrole heb ik mijn trein moeten laten gaan. Kwam terecht in een beschieting en uiteindelijk heeft een trein-schoonmaakster er voor gezorgd, dat ik dan toch nog in Achern terecht kwam. Dat was dan ca. september 1944. Intussen was mijn moeder gevlucht naar Bad Oenhausen, waar zij mij tijdens de kerstvakantie verwachtte. Ook op die reis heb ik een zwaar bombardement ervaren in Kassel, waardoor ik te laat in Bad Oenh. aankwam tot grote ergernis van mijn moeder. 's Avonds werd ik uit bed gehaald omdat ik moest luisteren naar het gebral van ene hr. H. Bij terugkomst in Achern werd dit internaat geevacuëerd naar Reichenau en daar werden wij vrij-gelaten. Een ander ned. meisje nam me onder haar hoede en wij gingen naar Telfs (Oostenrijk). Het is me nog steeds een raadsel hoe we daar gekomen zijn. Daar beleefde ik de bevrijding. Met een transport van te-werk-gestelde mannen zijn wij dan tenslotte (een verhaal op zich) in Amsterdam aangekomen. Met een simpel "dag" namen we afscheid van elkaar.

reactie op "foute" ouders"

Ik heb al gereageerd op bericht nr. 3. Helaas is dat niet doorgekomen. Ik vond de reaktie van J.E.C. van Arkel niet getuigen van enig inlevingsgevoel. Zou het tot hem kunnen doordringen, dat wij héél kleine kinderen waren, bovendien in een gesloten, patriarchale maatschappij, waar niets bespreekbaar was? Ikzelf kwam er pas ná de oorlog achter, dat mijn vader "fout" geweest was, van 1938 to 1941, tót toen de Jodenvolvolgingen ingesteld werden. Tóen haakte hij af. Maar het leed was al geschied. Ik werd gepest en uitgescholden op school en niet wetend, wat er aan de hand was, verdedigde ik mijn vader (en mezelf) door dik en dun, want alles, wat ze mij toeriepen was gelogen, in mijn ogen. Mijn vader werd vlak na de bevrijding volledig gerehabiliteerd (hij had nóóit iets kwaads gedaan), maar de smet bleef: "Waar rook is, is vuur!) Mijn zusje was 6 en ik 10, toen de oorlog ophield. Mijn vader heeft zijn werk kunnen voortzetten, maar mijn leven was verwoest: Ik verloor al mijn zelfvertrouwen en heb nog steeds het gevoel, dat ik iets te verbergen heb. Ik heb mijn zelfvertrouwen over-gecompenseerd: Elfstedentocht, bergklimmen, Camino de Santiago, twee huwelijken, ontelbare relaties en niets bleef klijven. Iedere keer weer: ik had iets te verbergen. Of het míjn schuld was. Ik ben nu 73 en lijd nog steeds onder de keuzes, die niet ík maakte, maar mijn ouders/vader. Mijn hele leven werd daardoor getekend.

ik wil maar even reageren,ik had vroeger een stel kameraden en gingen samen met de motor op pad, ieder had iemand achterop. Maar ik niet tot ik daar een buurjongen zag staan van de foute ouders, door mijn opvoeding heb ik geleerd om anders te handelen en hem niet voor de fout??? van zijn ouders te laten boeten. ik hem gevraagd om maar bij mij achterop te gaan zitten wat hij graag deed. vanaf toen had Jan dat was zijn voornaam weer kameraden om zijn de vrije tijd door te brengen. ik hoop dat er met mij veel anderen ook zo zullen handelen

ook ik wil weten waar ik mijn verhaal kwijt kan ?IKBEN OOK EEN nsbER KIND .WaT ER MET ONS GEBeurde omdat we kinderen waren in de gestichten.van de zogenaamde goede kant.we werden geslagen sommige gebruikt andere voor gek verklaard door de ingestelde voogdij .als u meer wild weten wil ik dit op schrijven maar ik weet niet hoe en waar kunt U MIJ HELPEN?ik ben nu 70jaar en weet nog alles heel goedmijn vader was een nsber

Wat goed dat u vanmorgen een Groen Links lid van het Europesche parlement interviewde over toekenning van de A.Sacharov aan een Chinese dissident. Wij horen bijna nooit iemand van links op uw zender. Deze keer echter een schot in de roos. Groen Links herbergt oud communisten die het land van Mao cs zo hebben verheerlijkt. Tot mijn verbazing verdedigde hij zelfs dit besluit. Misschien heeft deze dissident wel eens ingebroken, terwijl uitbreken nu eerder een wens van hem zal zijn. Laat eens een gevarieerder geluid op uw zender horen, met name van echte democraten, niet die van gelegenheids democraten. Oud nazi's interviewt u toch ook niet. Ik zie geen verschil tussen communisten en fascisten, beide stromingen hebben tientallen miljoenen, onschuldige, mensenlevens op hun geweten.