De klap was groot toen Frederike Krommendijk te horen kreeg dat haar man een longtumor had, en behandeling niet meer mogelijk was. Maar de opmerking van de arts die daarna volgde: 'dat zijn core-bussines de dood was', en dat het voor hen dan misschien een enorme schok was, maar voor hem niet omdat hij het zo vaak meemaakte, was een klap in haar gezicht. Ze schreef het boek 'Ze zijn zo knap tegenwoordig'. In Dit is de Dag een gesprek over falende artsen en het gevecht tegen kanker...
Reacties
Gwen
Er wordt gelukkig al veel aandacht gegeven aan de communicatie tussen artsen en patiënten. Dit voorbeeld geeft weer eens aan hoe belangrijk het is en hoeveel er nog te doen valt!
dagmar
Hoe vaak maakt een arts precies mee dat hij te horen krijgt dat hij dood gaat? Meemaken dat iemand anders sterft of dat je zelf gaat sterven is een wezenlijk verschil. Het getuigt van weinig inleveingsvermogen van de arts dat hij zo'n opmerking maakt. Het klinkt meer als bijzonder onverschillig en afgestomd. Ik wens iedereen die ooit te maken krijgt met kanker een arts toe van vlees en bloed met een flinke dosis medemenselijkheid.