Een meerderheid in de Tweede Kamer wil van de minister van Justitie opheldering over de regeling voor rechtsbijstand aan rechters. Want volgens de Kamer heeft de Raad voor de Rechtspraak ten onrechte honderdachtduizend euro betaald aan proceskosten voor een rechter. De rechter wilde tegen beter weten in z'n reputatie redden. Vervolgens negeerde hij adviezen en vragen van de Raad voor de Rechtspraak. Tegen de rechter loopt op dit moment een strafrechtelijk onderzoek.

Reacties

L.M.J. (Loes) van der Wees

Illegale informatie voor chique Haagse advocaten Een bedrijfje wist illegaal vertrouwelijke informatie over privé-personen te verzamelen. Het werkte in opdracht van onder anderen de landsadvocaat.Heeft het kantoor van de landsadvocaat, de prestigieuze Haagse firma Pels Rijcken en Droogleever Fortuijn, gebruik gemaakt van de diensten van een criminele organisatie? Of maakt het er zelfs deels van uit? http://www.nrc.nl/dossiers/privacy/de_burger/article1625621.ece/Illegale_informatie_voor_chique_Haagse_advocaten Topadvocaten klant suspect bureau Het kantoor van de landsadvocaat en tal van andere grote advocatenkantoren hebben tot voor kort opdrachten verstrekt aan een bureau dat ervan verdacht wordt op onwettige manier informatie te hebben verzameld over personen. Het openbaar ministerie beschouwt het bureau als een criminele organisatie. http://www.nrc.nl/dossiers/privacy/nieuwsarchief_tm_2003/article1615218.ece/Topadvocaten_klant_suspect_bureau

Wat is er volgens u mis met deze reactie?

L.M.J. (Loes) van der Wees

Omdat Westenberg te veel weet word hij in de praktijk aan alle kanten door zijn confrères gedekt. Het kantoor van de landsadvocaat, Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn die Westenberg juridisch bijstond won in 2003 een Big Brother Award voor het jarenlang opdracht geven tot het achterhalen van allerlei privacygevoelige informatie van duizenden burgers en het ‘helen’ daarvan. Het personeel en de directie van Mariëndijk Intermediair BV verkregen de privé-gegevens uit gesloten bronnen door naar allerlei instanties en bedrijven te bellen en zich daarbij uit te geven voor een ander. Met list en bedrog Het College Bescherming Persoonsgegevens geeft toe dat het opdrachten heeft gezien waar expliciet in stond dat de opdrachtgevers langs reguliere weg niet in staat was om aan de informatie te komen en dat de opdrachtgevers strafbaar handelden door uitlokking van schending van de geheimhoudingsplicht, opzet- cq schuldheling en door illegaal verkregen gegevens te verwerken. “Als je informatie gaat vragen over iemands belastinggegevens, kenteken, bankrekeningen, banksaldi, justitiële veroordelingen en inkomsten dan weet je dat je informatie aan het vragen bent, die je zonder toestemming van de betrokkene niet kunt krijgen. Advocaten, banken en verzekeraars horen te weten dat ze om informatie vragen die alleen onrechtmatig verkregen kan worden”, aldus de privacytoezichthouder. Het Openbaar Ministerie heeft de opdrachtgevers, die in zekere zin medeplichtig waren niet vervolgd. Juist vanwege hun maatschappelijke positie en beroepsethiek moesten de opdrachtgevers begrijpen dat het ging om vertrouwelijke informatie die langs de legale weg niet te achterhalen is. Illustratief voorbeeld is Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland, die sinds 2006 rechter is bij het Gerechtshof en lid van het college van Afgevaardigden van de Orde van advocaten. Voorheen was hij Deken van de Orde van advocaten bij de Hoge Raad der Nederlanden en lid van een aantal overlegorganen van de Orde van advocaten. Als curator vraagt hij dat de ondernemingen onderzocht moeten worden op correcte afdracht van premies- en loonbelasting. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=11 (fax)opdracht 4. Een ander onetisch voorbeeld is Frank Warendorf, werkzaam als advocaat bij de landsadvocaat wiens praktijk vooral bestaat uit kostenverhaalsacties voor de Staat. Zie onderzoeksopdrachten pagina 4 en 5 http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=4 Maar ook mr Georg Huith die na voltooiing van zijn studie Nederlands Recht in Groningen in 1998 als advocaat begonnen is bij Pels Rijcken in de sectie Ondernemingsrecht. In 2002 stapte hij over naar Nauta Dutilh (Rotterdam) alwaar hij zich heeft gespecialiseerd in het bouw- en aanbestedingsrecht. Op 19 februari 2002 vraagt Nauta Dutilh aan Mariëndijk Intermediar BV het volgende: Uit de informatie moet (zoals gebruikelijk) de bankrekening(en) van ……en of hij auto(‘s) heeft. Wanneer u nader wilt overleggen dan verzoek ik u rechtstreeks contact op te nemen met Mr. G. Huith. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=2 zie document 7. In 2006 is huith naar Pels Rijcken teruggekeerd. Prof. Dr. (A.B.) Bob Hoogenboom, hoogleraar Fraudewetenschappen aan de Nyenrode Universiteit en lid van de raad van advies van de stichting maatschappij, veiligheid en politie: “De opdrachtgevers konden weten dat de informatie illegaal verkregen was. Die bedrijven hebben boter op hun hoofd. Enerzijds benadrukken ze het belang van eerlijk en transparant bestuur en zakelijke ethiek, anderzijds maken ze gebruik van dit soort schimmige methodes om aan informatie te komen.” En uit de praktijkvoorbeelden op de KSU cursus beslagrecht bleek dat de meeste advocaten op de hoogte waren van de werkwijze van Mariëndijk Intermediair BV, zei docent mr. Pablo van Klinken.

Wat is er volgens u mis met deze reactie?