Je bleef inderdaad toch altijd maar even luisteren als van Mierlo sprak. Een heer van stand ook die toegankelijk bleef en nooit op kiezers neerkeek. Nog voor 'nieuw links' schudde hij het indertijd (ook?) wat ingeslapen politieke landschap behoorlijk op. Echt veel bereikt heeft D66 qua staatsrechterlijke hervormingen nooit al zat men er tijdens 'paars' dichtbij. Ik herinner me een mooie anekdote: toen het nieuwe gebouw van de Kamer in gebruik genomen werd en van Mierlo achter het nieuwe spreekgestoelte stond maakte hij wat lacherig de vergelijking met het staan in urinoir. En verdomd, daar leek het wel een beetje op. Niemand anders dan hij kon zo geestig en toch netjes dit soort dingen zeggen. Bij van Mierlo had je ook nooit de indruk dat hij spelletjes speelde of een 'pluchklever' was. In latere jaren ontpopte hij zich als een staatsman met groot gezag. Onvergetelijk voor iedereen die met deze man 'opgroeide'.